دختری تنها

تو ای حلقه ی زرد رنگ طلایی ! ـــ

که باز آمدی امشب از پیش یارم

تو دانی که از دوری لاله رویی

رخی زعفرانی به رنگ تو دارم

تو امشب چو از پیش او بازگشتی ـــ

در رنج ها را برویم گشودی

ز بخت بد من ٬ تو هم خوار ماندی

قبولت نکردند و قابل نبودی

تو بنشین و امشب به چشمم نگه کن

که تا بامدادان گهر می فشانم

مخور غم اگر بی نگینی ٬ که از اشک ـــ

بروی تو صدها نگین می فشانم

بروی تو از قطره روشن اشک  ـــ

نشانم نگین ها ز الماس و گوهر

ز خون دلم همچو گوهر شناسان ـــ

گذارم بفرق تو یاقوت احمر

ولی باز بخت تو پیروز تر بود ـــ

که چندی دلت شاد شد از وصالش

تو هم گریه کن بر سیه بختی من ـــ

که می سوزم از سوز تب ٬ با خیالش

تو بودی در انگشت او چند ماهی

نبودت خبر ٬ کز غمش بی قرارم

تو دیدی وصال و من دلشکسته ـــ

بقدر تو هم ٬ پیشش ارزش ندارم

تو را دوست می دارم ، نمی دانم چرا ،

شاید این طبیعت ساده و بی آلایش من ،

حد و مرزی برای دوست داشتن نمی شناسد .

ولی سخت در این مکتوب فرو نشسته ام ،

چه کسی مرا دوست دارد ؟

ای فرشته نازل شده بر چشمانم ،

ای شقایق زندگی ام ،

ای تنها ستاره آسمان قلبم ،

ای زیباترین زیبایی های محبت ،

ای بهانه خواب چشمهایم ،

ای تنها نیاز زنده بودنم ،

ای نیمه پنهان من ،

و تو ای معشوقه من ،

تو را با تمام وجود ،

                       دوست دارم و

                                        می پرستم .

سال جديد رو به همه دوستاي گلم تبريک ميگم

اميدوارم سالي سرشار از موفقيت و کاميابي رو پيش رو داشته باشيم

واسه امروز مطلب خاصي پيدا نکردم ولي به جاش يه سري کارت براي نوروز حاضر کردم که توي ادامه مطالب مي تونيد ببينيد

دوستار همه شماها مينا ( تنهاااااااااااااااااااااا)

مرگم از یک سو کشاند ، سوی دیگر زندگی

زین طرف ، ملک زوال و زان طرف ، پایندگی

در بنی آدم دو استعداد حیرت خیز هست :

مظهر ظلمت سرا و ، مطلع تابندگی

خواجه را برگو که هنگام اجل درمانده ییم

بی سبب کوس خدایی می زنی در بندگی !

دل چه می بندی به دنیا  از فریبش درگذر

سخت باشد زینهمه دلبستگی ، دلکندگی

آب و خاک و باد و خورشید و زمان در کار بود

تا برآری برگ و باری ، پس چه شد بالندگی  ؟

بوستان خشک ما را ابر رحمت باد خورد

کو گل ما ، میوه ی ما ؟ حیف از آن بارندگی

میهمان خوان یزدانیم و نا فرمان او

وای اگر باقی بماند بهر ما شرمندگی !

شبانگاهان لب دریاچه می رفتم

و می گفتم به خود

او یک شب آنجا دیده خواهد شد

من او را پیش از این هرگز ندیده

نام او را نیز شنیده

ولی انگاربا هم  روزگاری آشنا بودیم

نمی دانم کجا بودیم

که در من نیلی چشمان او

او در کبود شعر من ٬ زمان ها آشنا بودیم

شبی آمد ولیکن دیر وقت آمد

نه فانوسی ٬ نه مهتابی

هوا بس تیره بود و دامن دریاچه پُر طوفان

سوار قایقی گشتیم بر خیزآبها رفتیم تا دیری

ولی دردا چه تقدیری

من او را باز نشناختم ٬ زیرا

که شب تاریک بود و موج نیرومند

از آن سو قصه ی تلخی است ؟

ای افسوس ٬ ای اندوه

او را موج ها بردند !

و اینک هر سحر در قلب من ٬ نیلوفری نمناک می روید ...

این اولین سرود ملی ایران بعد از انقلاب بود که اوایل دهه ی هفتاد تغییر کرد . برای اینک این سرود رو در زمان بچگی خیلی دوست داشتم و الان هم دهه ی فجر هست گذاشتم شاید یادآور خاطرات برای بعضی ها مثل خودم باشه و برای بعضی ها هم جالب باشه که این سرود رو می تونن بخونن

سرود ملی ایران

شد جمهوری اسلامی به پا

که هم دین دهد هم دنیا به ما

یاریگر ما دست خداست

ما را در این نبرد او رهنماست

از انقلاب ایران دگر

کاخ ستم گشته زیر و زبر

تصویر آینده ی ما، نقش مراد ماست

شور سلحشوری ما، ایمان و اتحاد ماست

شام سیاه سختی گذشت

خورشید بخت ما تابنده گشت

در صحنه ی قرآن جاودان

پاینده باد نام ایران

 ادامه هم یه سر بزنید که یه آپ دیگه است

دیگر پس از تو

این زندگی در چشم من جز غم سرا نیست

دیگر پس از تو

از شعر بودن ٬ در من صدا نیست

دیگر کبوتر ها همه بشکسته بالند

دیگر اقاقیها همه افسرده حالند

دیگر صفای عشق ها از خانه پر زد

دیگر نوای مهرها در گوش من نیست

جغد پلید غربت از هر سو به بامم پر کشیده

با وای وای شوم خود ٬ بر کاغذ دل

طرحی ز کابوس شکستن ها کشیده

آیینه دل از هجرت غمگین تو در هم کشیده

چشمان معصوم ٬ در انتظار رجعت سبز نگاهت ٬ بر در نشسته

تصویر تایک شب سر جدایی ٬ روی دو بال مرغ بختم نقش بسته

من مانده ام ٬ با کوله باری از توهم

من مانده ام با خواب های پر ز تشویش

من مانده ام تنها و بیکس ٬ بیگانه از خویش

وز غرش بیداد می لرزد تن من

برگرد ٬ برگرد

تا با نوازش های چشمان سیاهت ٬

مرهم نهی بر قلب خسته ٬ مرهم نهی بر قلب خسته .